12.6.2009 - mavi isyanlar..
Ömrümü de umutlarımı da tüketiyorum beklerken… Yattığım odaya vuran ışığın, gelişini aydınlatmasını dilemekten yorgun düştü dillerim… Her gece ‘iyi geceler’ dileyip de sesimi sana duyuramamak isyanlarımı getirdi beraberinde.. Avuç içi kadar şehirde bunca zaman gölgeni bile görememek yine bu şehrin acımasız bir oyunu bana.. Evinin önünden geçerken gözlerim takılı kalıyor balkonuna.. Kendimi bir sabah gelip kapında beklemek ve seni uzun zaman sonra görebilmek hayalleri kurarken yakalıyorum.. Söyleyemeyecek olsam da sözcükler biriktiriyorum kanepemin altında sana…
| 
